Ziemniak, kartofel, pyra. Niezależnie od tego gdzie się wychowaliśmy mowa o tym samym warzywie. Warzywie, który ma tak wiele odmian i tak wiele zastosowań. Warzywie, które często gra rolę tylko drugoplanową. I ląduje najczęściej jako dodatek do mięsa albo ryby. Kasia i Zosia Pilitowskie z krakowskiego Rannego Ptaszka w swojej nowej książce pt. „Ziemniak” udowadniają, że tak być nie musi.

Wolno pieczona cielęcina zanurzona w esencjonalnym sosie z dodatkiem ziół i czosnku. Tak krucha, że rozpada się pod dotknięciem noża. Brzmi nieźle? To dobrze trafiliście. Przepis był udoskonalany latami i śmiem twierdzić, że jest już dopracowany do perfekcji.

Jak Pan może, Panie pomidorze. Nie odchodź, zostań jeszcze. Niestety sezon nieubłagalnie dobiega końca. Jeszcze mamy chwilkę, aby się z nim pożegnać w najlepszy możliwy sposób. Po włosku. Nikt tak jak Włosi nie ukochali sobie tego wspaniałego warzywa. Przybiera różne kolory, ale właśnie ten czerwony jest najlepszy na sos. Chilli, dużo ziół i czosnek. To idealna kombinacja. Pisząc te słowa przyszło mi do głowy, że cudownie byłoby z tymi pomidorami upiec też czosnek w łupinkach. Dodałoby to dodatkowy wymiar. Możemy dodać kotleta mielonego, który nam został po innym posiłku. Możemy dodać surową kiełbaskę, a możemy pozostawić i zrobić bez mięsa.

To jedno z bardziej znanych przekąsek w Hiszpanii. Chleb z pomidorami. Jakże różni się od włoskiej bruschetty. Sposobów na jego przygotowanie jest bez liku. Jaki rodzaj chleba. Jaka odmiana pomidorów. Pomidory surowe czy po obróbce termicznej. Wybór jest większy niż się nam wydaje. Oczywiście każdy miejscowy uważa, że jego wersja jest jedyna słuszna.